Make your own free website on Tripod.com

 || Νομίσματα της Τουρκοκρατίας ||  ::Αρχική σελίδα:: 
 

 

Ευρωπαϊκά νομίσματα

 

Βλέπετε βραχυγραφίες νομισμάτων. 

Πηγή: Διάφορα έγραφα 15ου - 19ου αιώνα.

Ας δούμε πως έχουν τα πράγματα σχετικά με την κυκλοφορία των Ευρωπαϊκών  νομισμάτων στον Ελληνικό χώρο, σύμφωνα με την εικόνα που μας δίνουν οι πηγές της εποχής.

Στην Κρήτη σ΄ όλη την περίοδο της Ενετοκρατίας τα νομίσματα που κυκλοφορούσαν είναι είτε το Βυζαντινό υπέρπυρο , είτε τα Βενετσιάνικης προέλευσης δουκάτα , τσεκίνια και λίρες.

Στα Επτάνησα καθώς είναι φυσικό επικρατούν επίσης τα Βενετικά νομίσματα , δουκάτα , λίρες , γαζέτες και τσεκίνια. Κυκλοφορούν ακόμη και τοπικά νομίσματα , λίρες , δουκάτα , κορφιάτικα κ.α.

Στον Μοριά οι εναλλαγές Βενετσιάνικης και Τουρκικής κατάκτησης οδήγησαν σε μια διεύρυνση της νομισματικής ποικιλίας με παράλληλη κυκλοφορία Τούρκικων και Βενετσιάνικων νομισμάτων. Στα τέλη του 17ου αιώνα τα τσεκίνια από τα χρυσά και από τα ασημένια τα λεόνια και τα δουκάτα , προερχόμενα όλα από την Βενετία , κυκλοφορούν δίχως δυσκολία λόγο της γνησιότητας του τίτλου τους , ενώ οι ανάγκες σε χάλκινο νόμισμα εξυπηρετούνται από γαζέτες και σολδίνια.

Στην Πελοπόννησο στο α΄ μισό του 18ου αιώνα τα νομίσματα με την μεγαλύτερη κυκλοφορία ήταν το Βενετσιάνικο τσεκίνι , οι Σεβιλλιάνικες πιάστρες , τα Ουγκρικά τάλιρα , οι Ισπανικές πιστόλες , τα φλωριά τύπου τζιντζιρλιά , τα φουντουκλιά κ.α.

Στον Αιγαιοπελαγίτικο νησιωτικό χώρο με πρώιμη Οθωμανική κατοχή επικρατούν φυσικά τα Τούρκικα νομίσματα δίχως όμως να αποκλείονται και τα Ευρωπαϊκά.

Στην Θεσσαλονίκη στα τέλη του 17ου αιώνα τα νομίσματα που έχουν πέραση , σύμφωνα με προξενικές μαρτυρίες , είναι κατεξοχήν τα Βενετσιάνικα σκούδα , οι ούγκρες , τα αμπουκιέλ (ρεάλια) κι ακολουθούν τα διάφορα Ισπανικά , Σικελικά και Μεξικάνικα πιάστρα. Ενώ στο α΄ μισό του 18ου αιώνα παρατηρείτε ιδιαίτερη προτίμηση στις σεβιλιάνες , τα τάλιρα και τα δουκάτα της Ραγούζας. 

Στις Ηπειρωτικές αγορές η προτίμηση στρέφετε στα χρυσά νομίσματα (δούπιες) της Ισπανίας και της Γένοβας.

Σε περιοχές ασήμαντες και οικονομικά κλειστές και απομονωμένες , όπως π.χ. στη Κέα ή στη Σέριφο , κυκλοφορεί κατά πλειοψηφία το κακό Τούρκικο χρήμα , κυρίως το γρόσι. 

Σε γενικές γραμμές επικρατεί να λέμε φλωριά όλα τα χρυσά νομίσματα , είτε Τούρκικα είτε Ευρωπαϊκά , βάζοντας δίπλα από τον τίτλο το όνομα της πόλης που τα εξέδιδε. Το ίδιο ισχύει και με τα ασημένια ονομάζοντας τα όλα γρόσια.

Στην Ελλάδα λοιπόν του 15ου – 19ου αιώνα κυκλοφόρησαν πάρα πολλά Τουρκικά και Ευρωπαϊκά νομίσματα σε διάφορα μέταλλα και υποδιαιρέσεις. Από τα Ευρωπαϊκά νομίσματα αναφέρω σε αυτό το άρθρο τα ποιο γνωστά και χωρίς να μπαίνω σε πολλές λεπτομέρειες γιατί είναι πολύ δύσκολο να συγκεντρώσω περισσότερες πληροφορίες.

Αντιστοιχίες Ευρωπαϊκών νομισμάτων κατά τον 16ο και 17ο αιώνα
Fiorino = 40 Bolognini = 100 Soldi = 10 Grossi = 50 Baiocchi = 5 Libre = 5 Paoli = 5 Giulii
Grosso = 1/10 di Fiorino
Bolognino = 30 Denari = 2.5 Soldi = 6 Quattrini di Bolognini
Baiocco = 6 Quattrini
Ducato = 10 Libre
Libra = 8 Bolognini = 20 Soldi
Carlino = 0.15 Fiorini
Quattrino = 1/6 di Bolognino
Denaro = 1/30 di Bolognino
Soldo = 1/100 di Fiorino = 1/20 di Libra

Scudo = 10 Giulii

/Κορυφή/     


Copyright © 2000  [by John Baibakis]. All rights reserved.